+ Terugblik +

Personal

Hey allemaal, zowel de trouwe als toevallige bezoekers.

Bij deze riskeer ik het: een echte blogpost. Geen foto, maar een geschreven stukje, ondanks ik geen schrijfster ben en niet alles altijd kan beschrijven zoals ik het voel. Het einde van het jaar. Terwijl ik mijn benen straks onder tafel schuif om te genieten van een heerlijke kerstmaaltijd van de mama en de champagneglazen laat klinken op het nieuwe jaar, blik ik snel even terug.

In het begin van dit jaar begon ik met een zogezegde ‘Good Luck Jar’. Hier verzamelde ik heel wat positieve kleine dingen: lieve complimentjes, grappige voorvallen ergens onderweg, mooie schoolresultaten, goede gesprekken, toffe feestjes, gezellige tv-avonden, vlinders in de buik,…  Alles werd verzameld. Dit was de bedoeling van het kleine potje: al het goede opschrijven omdat ik soms neig nogal snel pessimistisch te zijn (ik noem het zelf wel eerder realistisch, maar daar is niet iedereen mee akkoord). Ik raad het iedereen aan om ook zo eentje te maken!

Jammer genoeg kende ik ook laagtes. Thuis ging niet alles zoals gewenst: we werden heen en weer getrokken door een situatie die we allen niet onder controle kregen. Op relationeel vlak bleek ik niet altijd te weten wat ik wil, en ondanks dat ik zelf gekwetst ben, heb ik zeker ook andere mensen ongewild heel wat slapeloze nachten aangedaan. Dat vriendschappen komen en gaan, dat besefte ik wel. Mensen die mij benaderde met niet altijd de goede intenties werden wel eindelijk uit mijn leven geband.

Toch mag ik ook positief zijn. Ik heb keuzes gemaakt waarbij ik me goed voel. Ook al volgde het hart niet altijd het hoofd, ik heb rust. Voor het eerst in enkele jaren ben ik rustig aan een blokperiode begonnen, en zullen er normaal gezien niet te veel traantjes vloeien. Nu ik mijn afstudeerrichting heb gekozen, weet ik dat ik een goed diploma op zak zal hebben. Nu enkel nog wat schaven aan mijn taalkennis, en ondanks dat ik niet ‘cum laude’ zal afstuderen, zal het diploma mij wel boeiende vooruitzichten brengen. Ik heb een nieuwe virtuele wereld ontdekt: (foto)bloggen over mijn dagelijkse zaken. Even stilstaan bij de zaken die iedereen zo vanzelfsprekend vindt.

Ook (en vooral) heb ik mij een heel nieuwe levensstijl aangemeten. Sport heeft nu een prominente plaats ingenomen: me eindeloos afmatten in de fitnesszaal werd eindelijk iets leuks om te doen. De gêne om te zweten met ander mensen verdween, en de sportzaak staat nu altijd klaar in de koffer van mijn autootje. Mijn lichaam tast ik niet meer zo aan met die ongezonde porties suiker. Tuurlijk loopt niet alles vlot, maar het belangrijkste is dat ik evolueer. Dit zag ik ook op enkele foto’s toen ik daarnet in het archief dook (die foto’s vind je wel ergens op mijn sociale media). Ik ben dan ook enorm trots, en dat is het eerst sinds lang dat ik dat kan zeggen.

2013 is een jaar waarin ik ontzettend veel geleerd heb, en 2014 ziet er dan ook enorm rooskleurig uit. Nieuwe mensen hebben me duidelijk gemaakt dat je soms gewoon moet leven, ’s nachts elkaar moet opzoeken als je dat wilt, dat het leuker is om niet alleen wakker te worden en dat je jezelf niet altijd te serieus moet nemen. Lachen is gezond, en de herinneringen voor later worden nu gemaakt. Dank jullie wel daarvoor, en deze tips neem ik dan ook mee.

Één van deze dagen maak ik mijn voornemenslijstje. Kleine, haalbare dingen zullen er op staan. De wereld kunnen we niet veranderen, maar als ik een week kan opstaan zonder de wekker 5 keer te laten snoozen ben ik alvast een stapje dichter…!

Liefs,
X L.

Advertenties